هایپرباریک اکسیژن تراپی (HBO) یک درمان بالینی است که در آن بیمار به صورت ممتد اکسیژن با خلوص 100 درصدی را، در حالی که در محفظه ی اتاقک اکسیژن با فشار بیشتر از 1 اتمسفر قرار دارد، تنفس می­کند. اکسیژن تراپی هایپرباریک برای کمک به پزشک در تسریع روند درمان بیمار در مواردی همچون آمبولی هوا/گاز،  مسمومیت با گاز مونوکسید کربن، آسیب های ناشی از تصادف و دیگر ایسکمی های بافتی، بیماری کاهش فشار محیطی(DCS)، مشکلات ناشی از زخم دیابتی، از دست دادن خون (کم خونی) شدید، آبسه های داخل مغزی، عفونت نکروز بافت نرم،  نکروز استخوان، سوختگی های ناشی از حرارت و … کاربرد دارد.

 

 

دستگاه  Monoplace Hyperbaric Chamber

 

  • دارای تائیدیه FDA
  • ساخت آمریکا
  • طراحی و تولید منحصر به فرد تشک های درون محفظه جهت توزیع فشار Hyperbaric
  • دارای سه پد طراحی شده برای کمر، پهلو و پاشنه بیمار جهت راحتی بیمار
  • قابلیت تحمل وزن بیمار بیش از 200 کیلوگرم
  • دارای دو اسپیکر قدرتمند درون محفظه چمبر
  • امکان اندازه گیری همزمان علائم حیاتی بیمار زیر:
  1. ECG
  2. Temperature
  3. NIBP
  4. مانیتورینگ اکسیژن Transcutaneous

 

  • امکان تغییر و انتخاب پوزیشن بیمار در حالت خوابیده و نشسته
  • امکان انتخاب زاویه نشستن بیمار برای راحتی بیمار
  • امکان برقراری ارتباط اپراتور با بیمار در طول درمان جهت اطلاع از حال بیمار و حفظ راحتی بیمار
  • دارای دو مد Patient Air-Break Breathing System به شکل Demand Valve و Free Flow
  • امکان استفاده از ونتیلاتور جهت پشتیبانی اتوماتیک تنفسی در مواقع تغییرات فشار در چمبر
  • امکان تنظیم دقیق فشار درون محفظه توسط تکنسین و اعمال دقیق فشار تنظیم شده توسط دستگاه
  • سیستم ایمنی جهت عدم قطع شدن جریان اکسیژن
  • دارای مد اختصاصی جهت کاهش مصرف اکسیژن تا 65%
  • قابلیت تنظیم دمای محفظه از 38 – 10 درجه سانتیگراد
  • سرعت Purge از 80 تا 400 لیتر در دقیقه
  • امکان انتخاب فشار و سرعت با دقت psig 1.0
  • امکان پر کردن محفظه با سرعت های متغیر جهت آماده سازی بیمار و جلوگیری از وارد آمدن هرگونه آسیب به گوش بیمار
  • دارای دو مد اورژانسی:
  1. Standard Emergency Vent System خروج اکسیژن از محفظه در 119 ثانیه با کنترل تکنسین هایپربار برای راحتی  و ایمنی بیمار

 

  1.  Emergency Shut-off and Automatic Vent Systemخروج اکسیژن از محفظه در 119 ثانیه به صورت اتوماتیک و بدون نیاز به کنترل تکنسین هایپربار در موارد اورژانسی

 

  • دارای سیستم (E.R.O (Optional:
  1. سیستم منحصر به فرد جهت جمع آوری داده ها
  2. مجهز به صفحه نمایش 15 اینچ
  3. امکان ذخیره الکترونیکی یا پرینت داده ها

 

  • موارد مصرف دستگاه هایپرباریک:
  1. آمبولی هوا/گاز: آمبولی هوا/گازی زمانی ایجاد می شود که حباب های هوا یا گاز به صورت عمومی در هنگام اقدامات جراحی، حوادث غواصی و یا فرآیندهای تشخیصی بیمار وارد جریان خون بیمار می شود. درمان با اکسیژن پرفشار موجب کوچک شدن حباب های گازی و افزایش روند جذب گاز مذکور می شود.
  2. مسمومیت با گاز مونوکسید کربن
  3. آسیب های ناشی از تصادف و دیگر ایسکمی های بافتی: با توجه به مشکل اولیه در مورد این وضعیت، یعنی ادم و ایسکمی، اکسیژن پرفشار از طریق کاهش ادم بافتی و افزایش اکسیژن رسانی به بافتها موجب کاهش آسیب آنها می شود.
  4. بیماری کاهش فشار محیطی(DCS): بیماری افت فشار، زمانی اتفاق می افتد که حباب های گازهای خنثی در بافت و یا خون گیر می افتد و به حدی می رسد که با عملکرد اکسیژن تداخل پیدا کند. این مشکل می تواند در زمان صعود سریع به سطح آب در غواصی و یا هنگام پرواز ایجاد شود. درمان با اکسیژن پرفشار تنها درمان موجود برای این اختلال است.
  5. مشکلات ناشی از زخم دیابتی: علت زخم های بهبود نیافته کاهش خون رسانی و عفونت موجود در بافت است. درمان با اکسیژن پرفشار یک درمان کمکی در کنار درمان جراحی و دارویی محسوب می شود.
  6. از دست دادن خون (کم خونی) شدید: در نتیجه کم خونی شدید اکسیژن رسانی به بافت مختل می شود و ایسکمی ایجاد خواهد شد. درمان با اکسیژن پرفشار برای اکسیژن رسانی کافی در بیمارانی استفاده می شود که به دلایل پزشکی و … نمی توانند خون دریافت کنند.
  7. آبسه های داخل مغزی: استفاده از اکسیژن پرفشار می تواند عفونت را متوقف کند، تورم مغز را کاهش دهد و مکانیزم های دفاعی بدن را تقویت کند.
  8. گاز گانگرن (قانقاریا): گاز گانگرن (میوزیت و میونکروز کلسترودیوم) یک عفونت حاد و به سرعت پیشرونده است و معمولا در بیمارانی اتفاق می افتد که شکستگی های ترکیبی و یا عارضه دار با آسیب وسیع بافت نرم دارند. درمان با اکسیژن پرفشار، در کنار درمان جراحی و آنتی بیوتیکی به عنوان درمان مورد قبول است.
  9. عفونت نکروز بافت نرم و استخوان
  10. گرافت و فلپ های پوستی تضعیف شده: بافت هایی که به علت تشعشع یا علل دیگری دچار کاهش خونرسانی و هیپوکسی شده اند جهت اتصال گرافت یا فلپ پوستی دچار مشکل خواهند شد. درمان با  اکسیژن پرفشار می تواند برای افزایش بقا و حیات این بافت های تضعیف شده استفاده شود.
  11. سوختگی های ناشی از حرارت: درمان با اکسیژن پرفشار هم اکنون برای درمان سوختگی های جدی (بالای 20% از سطح بدن)، سوختگی های با ضخامت نسبی و تمام ضخامت، یا سوختگی های با درگیری دست ها، صورت، پا استفاده می شود. کار در کنار سایر درمان های کامل سوختگی، درمان با اکسیژن پرفشار می تواند بقاء را افزایش دهد، مدت زمان بستری در بیمارستان را کم کند و نیاز به جراحی را کاهش دهد.